Dzień ten był jak każdy inny. Wyszedłem ze swojego mieszkania i skierowałem się w stronę widny. Już miałem wsiadać, gdy ktoś pochwycił mnie za ramię.
- Ta... Takano-san - zawołałem
- Hej Ritsu - powiedział z szerokim uśmiechem na twarzy. Ciekaw byłem co się stało, że taki on dziś uradowany
- Coś się stało? - zapytałem niepewnie, bo czułem, że o czymś zapomniałem i widać miałem rację.
- Nie pamiętasz. Przecież umawialiśmy się dzisiaj na randkę w kinie - Takano-san zmarszczył brwi i spojrzał na mnie dziwnym, przeszywającym mnie od wewnątrz wzrokiem
- Ach, no tak - wypadło mi to z głowy, przez pracę, ponieważ dwie autorki rozchorowały się, a co z tym idzie, musieliśmy znaleźć mangi zastępcze.
- Porozmawiamy o tym później, a teraz chodźmy do wydawnictwa.
Przez całą drogę Takano-san nic nie mówił, aż do pewnego momentu.
- Ritsu... - gdy mówił tak troskliwym i ciepłym głosem zawsze robiłem się cały czerwony, ten raz nie był wyjątkiem
- Hm? - mruknąłem zakrywając twarz w dłoniach, by nie zobaczył mojej zarumienionej twarzy.
- Kocham cię... - mówiąc to, chwycił moją rękę, zbliżył swoją twarz do mojej, ale go odepchnąłem. W końcu byliśmy w miejscu publicznym.
Praca dłużyła mi się z każdą chwilą. Nie mogłem wytrzymać. W pewnym momencie dostałem nagłego ataku bólu głowy. Pewnie z przemęczenia.
- Ritsu choć na chwilę ze mną - Takano położył delikatnie rękę na moim ramieniu.
Poszliśmy do kawiarenki w budynku na przeciwko wydawnictwa.
- Dobrze się czujesz? - Takano patrzył na mnie z zaniepokojeniem w oczach - Dziwnie się zachowujesz. O ile dobrze widziałem, to prawie zemdlałeś.
- Nic mi nie jest - skłamałem, ponieważ nie chciałem go niepokoić
- Mimo to, zrób sobie jutro wolne, a dzisiaj wróć już do domu - zrobiłem tak jak powiedział, w końcu kto by się sprzeciwił swojemu szefowi?
Nim wszedłem do domu dostałem silnych zawrotów głowy. Padłem na łóżko. Nie zdążyłem się rozebrać, a już zasnąłem.